Hoe fijn is het om vanmorgen eindelijk beetje bij beetje mezelf weer terug te zien zoals ik zo graag wil zijn. Eindelijk weer alle tijd en ruimte. Uitgebreid douchen, ik gebruik haar douchegel. Geurt heerlijk. Laat het scheermes nog maar eens absoluut overbodig over mijn lichaam glijden, daar waar ik denk nog iets te voelen. Na het afdrogen eerst de strakke huidkleurige slip. Maakt mijn kruis strak, glad, vrouwelijk. Clip de bh vast. Mijn plakkerige siliconen borsten passen perfect. Verstel de bandjes van de halflange, nieuwe pruik, ben benieuwd. Hum tevreden. Past goed, niet te lang, niet te overdone. Het losse haar koestert mijn blote schouders. De lucht van de bodycrême prikkelt mijn zintuigen. Zorgt dat ik langzaam ontspan. Neem de tijd om me rustig in te smeren. Eerst maar eens aankleden. Voorzichtig mijn voet in de 20 denier panty. Satin touch staat op de verpakking. Nou, zo voelt het ook. 

Moet weer even wennen aan de haarlokken die voor mijn gezicht vallen. Bijna geroutineerd veeg ik ze achter mijn oor. Een lilakleurig Marie Jo hemdje. Zelfde kleur als de Marie Jo bra. 

Zoek al de benodigde make-up spulletjes bij elkaar. Eerst maar de dagcrême. Trippel daarna de trap af, happy hoe mijn borsten wat bewegen, maak een snelle cappuccino. Terug naar boven. Eens denken, primer als eerste. Wacht, een haarklem, zo .. is beter, vallen de lokken niet steeds voor mijn gezicht. Tip foundation op mijn gezicht. Met het sponsje dep ik het uit, ook onder mijn kaaklijn. Lift de pruik ietsje om het daar ook te doen. Me toch maar eens verdiepen in een model waar je het vastlijmt. Mijn gezicht verandert, ik verander. Ik word rustiger. Ben blij dat ik gisteravond nog een aantal filmpjes heb bekeken hierover. Blijft toch moeilijk om goed op te maken. Bedenk hoe de concealer ook weer moest. Dep het mijn huid in. Voel me met elke beweging meer vrouw worden. Geconcentreerd ga ik verder, dit vind ik het alle moeilijkste. Met verschillende kwastjes mijn ogen, gebruik bruine tinten. Gelukkig trilt mijn hand niet zo als ik het oogpotlood gebruik. Ik hum tevreden, dit gaat best aardig. Drink de afgekoelde koffie op. Schrik als ik mijn mobiel hoor... 

Hoi schat, nee alles prima ... je vlucht vertraging, da;'s knap balen zeg .....tuurlijk doe ik de was... ja, ook de boodschappen .... je hebt het al verteld, liefje ... ik ook van jou ...Tot over twee dagen.... opgelucht verbreek ik de verbinding.

Zet me geconcentreerd aan mijn wenkbrauwen. Lastiger dan verwacht. Uiteindelijk tevreden. Terug naar mijn ogen. Jeetje, al bijna een uur bezig ..... Voorzichtig met het dunne zwarte puntje van de eyeliner langs de rand van mijn ooglid. Dan de onderkant. Niet goed, Wattenstaafje. Nog eens... Beter ja. Ik meet de kunstwimpers. Knip er een stukje af. Grinnik tevreden als de rechterwimper in één keer goed gaat. Druk het voorzichtig met de pincet aan. De linker is veel weerbarstiger, pas de vijfde keer ben ik tevreden. Wel het lijntje van de eyeliner weer over doen. Gelukkig niet teveel lijmresten. Hupsakee ....highlighter aan de beurt ... niet teveel. Draai mijn gezicht heen weer. Kan er wel mee door. Valt niet tegen. Waar is de lipliner? Teken voorzichtig de contouren. Maak mijn lippen toch maar ietsje voller, kleur in. Mooie donkerrode lipstick. Wauw ......

Snel ruim ik alles op. So far, so awesome good... 

Even wennen aan de langere wimpers of is het de make up die het zicht iets vertroebeld? O shit, ik heb niet gecheckt of er make up remover is. Snel loop ik terug. Ah, wat fijn, bijna volle fles. Loop naar de kledingkasten. De hele week al liggen woelen 's nachts wat ik als eerste zal aantrekken. Die donkerblauwe kokerrok. Moet even mijn buik inhouden om de rits helemaal omhoog te trekken. Valt over mijn knie. Heerlijk de gladde voering zacht glijdend langs het nylon van mijn benen. Omspant mooi mijn dijen en kont. Yep, goed to start with. Past prima de lila mouwloze bloes bij. Goeie combi, ook met het hemdje. Twee knoopjes los. Of nee, drie. Laat mijn borst mooi bloot. Mijn borsten bollen mooi op. 

De schoenenkast. Gelukkig hebben we ongeveer dezelfde maten. Pas jammer genoeg niet alles. Redelijk makkelijk schuiven de pumps aan mijn voeten. Niet al te hoog, ik denk 5 centimeter. Prima om er zo aan te wennen. Een duik in de lades. Een tweetal kettinkjes. Eentje wat langer met een klein zilveren hartje. Valt net boven mijn borsten. Frummel om de sluitinkjes van twee armbandjes om mijn rechterpols vast te krijgen. Wat lastig is dit. Kies voor een wat langwerpiger klein horloge met een smal zwart bandje. Ringen passen niet helaas. Geniet van de stapjes die ik zet. Hoe de rok mijn benen omspant. Zorg dat ik steeds netjes mijn voeten naast elkaar zet als ik even stil sta. Waar heb ik ze nou gelaten? A ja, pak het kleine doosje, zet me aan tafel. Eén voor één lijm ik geduldig de nagels. Gekozen voor met een wit randje. Trippel terug naar boven, maak de haarklem los. Schudt mijn haar los. Borstel het. Ik moet glimlachen om mijn spiegelbeeld. Ben ik dat echt? Een leuke, verzorgde vrouw van middelbare leeftijd. Lijkt weinig op aan te merken.

Bijna emotioneel als ik mijn spiegelbeeld ten voeten uit zie. Moet eventjes slikken. Ben natuurlijk hartstikke subjectief, maar geloof echt dat ik er als een heuse vrouw uitzie. Verrassend beter  eigenlijk dan ik me kon herinneren. Een blik op de klok. Net half 11 geweest. Jeetje, bijna twee uur bezig geweest. Maar wat voel ik me fantastisch goed, wat voel ik me totally woman. 

Tijd voor koffie. Toch wel wat onzeker. Heb de luxaflex zo gedraaid dat naar binnen kijken nauwelijks een optie is. Kan dus fijn vrij rondbewegen. Beetje ongerust toch wel. Haar opzij vegen gaat al geroutineerd. Misschien een keer een pruik met korter haar? Nip voorzichtig van de koffie, wat lippenstift blijft op de rand achter. Zit met voetjes zijwaarts op de bank. Wat ben ik happy. De grote vraag popt op of ik nu ook de deur uit durf te gaan. Wil dat dolgraag, ultieme droom. Ik zucht. Wees nou verstandig, doe het niet. Een mooi compromis is om de oude kranten naar de schuur te brengen. Een stukje van nog geen 15 meter. Ik weet dat de buren aan het werk zijn. Sowieso door de hoge schuttingen kunnen ze niet zien wie er loopt. Voorzichtig open ik de achterdeur. De koelte van buiten zoekt mijn lichaam. Het voelt zo fijn. Paar stappen naar buiten. Ik blijf staan. Verbaast hoe de panties toch wat beschermen. Een windvlaag speelt met mijn haar. Ik huiver van geluk. De hakken tikken op de stenen, goed dat ik zeker weet dat de buren er niet zijn. Ben verbaasd dat ik merk dat mijn borsten wat meedeinen. Levensecht dus. Shit, sleutel vergeten. Wandel terug, pak de sleutel. De rok dwingt om bescheiden stappen te nemen. Wat heerlijk is dit, jeetjemiena ... wat heb ik dit gemist.

Wat een heerlijkheid. Alle tijd en ruimte om zo ongeveer alle kleding te proberen. Pas helaas niet alles. Ik voel me geweldig. Kan er geen genoeg van krijgen. Prijs me gelukkig dat ze een uitgebreide garderobe heeft. Nou ja, ook flink door mezelf gesponsord natuurlijk. Ik heb het graag kado gedaan, ook wel beetje eigenbelang natuurlijk, hihihi. Wissel wat af. Een broek, een jurk of rok, wat past er het beste bij? Voorzichtig vouw ik of hang ik het gepaste weer zorgvuldig terug. Wat is dit voor stof? Zacht ja, chiffon heet dat zo? In ieder geval schitterend. Strak passend om de heupen, mijn kruis absoluut vrouwlijk, en wijde pijpen. Rits aan de zijkant, een brede zwarte riem. Wacht eens, als ik daar nu eens de zwarte body bij aan doe met de kanten bewerkte bovenkant? Tijd ook om haar zwarte high heels bij te proberen. Voor de spiegel klak ik tevreden met mijn tong. Wat gaaf is dit zeg. Misschien proberen mijn haar wat op te steken of ook een staart te maken?

Een blik op het dameshorloge. Jeemienee, al bijna half 5. En slechts twee cappuccino's op. Moet toch even wat drinken en eten. Heb net mezelf bewonderd in een rode body van Cosabella. Even wat eenvoudigs er overheen. Uit de la een high waist slim fit jeans. Kom er maar met moeite in. Mijn volle kont past er fraai in. Aan de voorkant niets wat duidt op een bobbel van wat dan ook. Wauw. Een cremekleurige linnen bloes. Glip blootsvoets in een paar ughs. Zie dat de body door de bloes heen schijnt. Nou ja... eerst maar kopje thee, misschien een boterham. Terwijl het water kookt reageer ik op wat appjes. Voel me opperbest, fantastisch anders, in de zevende hemel. 

En hartverzakking als de dingdong van de voordeur klinkt. Ik verstijf even, beweeg dan als vanzelf. Loop de hal in. Zie een vrouw in de spiegel, realiseer me dat ik het zelf ben. Zwaai de voordeur open. Besef me ineens wat ik doe, hoe stom dit is. Geen weg terug. Een jongeman. Van de KPN. Steekt een verhaal af over glasvezelkabel. Ik hoor nauwelijks wat hij zegt. Hoor hem paar keer mevrouw zeggen. Hoe kom ik hier onderuit? Mijn hart bonst in mijn keel. Shit, shit, wat als hij het door heeft. Wat als de buren langs lopen en me zien? Ik geef antwoord. Vertel dat hij beter een andere keer kan komen als mijn man er is. Dat ik er geen verstand van heb. Kuch een paar keer als om te verklaren dat mijn stem wat zwaarder is. Goed mevrouw, prima, doen we dat. Ik haal opgelucht adem. Mevrouw, ik heb nog wel een heel andere vraag. Ik voel mijn hart bonken in mijn borst .... Hij zal toch niet .... Mag ik misschien uw toilet gebruiken, mevrouw, ik moet vreselijk nodig, vindt u dat goed? Ik aarzel even, knik, stap opzij. Laat hem binnenkomen. Snel kijk ik de straat in. Gelukkig niemand te zien. 

De adrenaline giert nog door mijn lijf. Het lijkt of hij niets bijzonders heeft gemerkt, reageerde eigenlijk gewoon. Mag ik hierom blij zijn? Ik probeer rustig te worden. Snap niet dat ik zo stom gehandeld heb. Het ging vanzelf. Diepe zucht, nip van mijn thee. Nee, behoefte aan wat sterkers. Schenk een wijn in, gooi de thee weg. Slof naar boven. Nip van de wijn. 

Trek de kleding uit. Vervang de body voor een mooi lichtblauw setje. De huidkleurige strakke string die mijn kruis verstopt is niet te zien onder brazilian. Wat nu eens? Zo'n beetje alles wel gehad. Prijs me gelukkig dat veel past, ze ook wel een goede kledingsmaak heeft. Ze is altijd blij verbaasd waar ik mee aankom als we winkelen. Doe het ook graag kado.... Ze moest eens weten. Zo jammer dat het voor absoluut onbespreekbaar is. Al regelmatig toespelingen gemaakt. Stel je voor als ik vrouw zou willen zijn of in mijn volgende leven wil ik .... Ze wijst het resoluut af. Vindt het belachelijk. Dus al jaren voor mij het grote dilemma ...

De groene kokerjurk met lief geel motiefje van LaXmi voor vanavond. Het lijkt wollig, maar is het niet. Ik pas nog precies in het getailleerde bovenlijfje. Driekwart mouw, mooie v-hals. Valt precies straksluitend tot op mijn knieën. Het is zo ongeveer mijn favoriet. Voelt als een tweede huid bijna. Wat is het toch geweldig om zo Fay te mogen, kunnen zijn. Ja, is voor straks. Voorzichtig de rits los. Stap uit het jurkje. Ben nieuwsgierig naar de trainings items. Het is een roes, al de hele dag. Voel me echt anders, echt vrouwelijk wel, ook euforisch. Heerlijk om van de ene naar de andere outfit te gaan. Slechts mijn gafstring en bh. Goed om even te toiletteren. Zorgvuldig breng alles weer strak in orde brengen. Trippel terug naar de slaapkamer. Een glimlach als ik omlaag kijk. Zie mijn borsten, een strak kruis, gladde benen. Anders dan wat ik normaal gesproken gewend ben. Een vapor green stretch legging met een hoge taille. Jeetje, dat sluit strak aan zeg ...  tover een zwarte padded sportbra tevoorschijn. Eerst maar mijn beha los. Trots merk ik dat mijn borsten keurig op hun plek blijven als ik de bra over mijn hoofd, dan over mijn tieten aantrek. Reik naar achter om het haar weer goed te doen, Kam het met mijn vingers eventjes. Witte sneakersokjes. wat moeilijk schuiven mijn voeten de Nike sneakers in. Ben benieuwd, voor de spiegel kan ik mijn geluk niet op. Jeetje zeg, ik geloof werkelijk dat ik op deze manier best voor een vrouw kan doorgaan. Geweldig hoe de string voor deze vorm zorgt, alles verstopt heeft. Best wel mooie, heel bolle billetjes, maar het is dikke prima zo. Ik draai wat rond voor de spiegel, bewonder mijn vrouwlijke evenbeeld. Jaaa, dat ben ik echt ja ... Een ruime wit katoenen hoodie. ik knipoog naar mezelf. Wacht eens, snel loop ik naar de kapstok, vindt daar haar rode baseball cap. Wurm mijn haar aan de achterkant er tussendoor. Een heus staartje. Ondanks alle euforie merk ik dat ik onrustig ben. Pak een glaasje water. Plof op de bank. Zie silhouet in de tv. Zal ik nou..... durf ik nou ....? Hoe doe ik dat?

Gelukkig is het bijtijds donker. Voor de vorm prik ik in een maaltijdsalade, maar het eten interesseert me even niet. Ik weet het zeker, ik ga het doen. Het zalige euforische gevoel wordt aangevuld met spanning. Snel ruim ik de tafel af. Doe snel de afwas. Grappig hoe snel ik eigenlijk leer omgaan met zulke langere nagels. Probeer geconcentreerd te blijven op mijn bewegingen. Hoe ik sta, zit. Geroutineerd een haarlok naar achter strijken. Vlot ontdoe ik me van mijn kleren. Begin eigenlijk weer van voor af aan. Eerst douchen. Zit wat te hannesen met de halterbikini. Ben er niet zeker van dat mijn borsten zullen blijven zitten. Breng mijn haar in een knot met behulp van een klem. Voelt vreemd, opwindend om mezelf zo in te zepen. Het warme water laaft mijn gladde lichaam. Het is een heerlijke sensatie. Zou willen dat het altijd zo is. Droog me zorgvuldig af. Glip in een prachtig crêmekleurig, gebloemd PrimaDonna setje. Een rilling als de zalig gladde zijden Darila Day kimono langs mijn huid glijdt. Zorgvuldig neem ik alle tijd voor mijn make up. Het gaat al iets beter dan vanmorgen. Als het eindelijk naar mijn zin is, ben ik toch bijna een uur ermee bezig geweest. Ik aarzel even voor welke kleur panty. Vind de zwarte echt prachtig altijd, maar de huidkleurige staat misschien beter. Voorzichtig schuif ik ze over mijn gladde, net ingesmeerde benen. Hoe fijn voelt dit, zeg. De groene kokerjurk zit werkelijk als een tweede huid.In de spiegel zie ik hoe absoluut vrouwelijk het staat. De ronde hals had wel wat lager gemogen wat mij betreft, maar verder prachtig hoor. Zie tevreden dat het echt vrouwelijk aftekent. De driekwart mouwen vragen om wat armbanden. De pastel kleurige pumps passen er perfect bij.

De camelkleurige korte mantel met opstaande kraag. Jeetje, het wordt echt een perfect plaatje zo. Sta te hannesen met de veelkleurige LaSalle sjaal die ik ooit kado heb gegeven. Gelukkig grote knopen aan de jas, blijft toch moeilijk met de onwennige lange nagels. Het zwarte Ralph Lauren schoudertasje heb ik al klaar gezet. Mijn mobieltje erin, de voordeursleutel. Mijn hart bonkt in mijn keel, droge mond van de spanning. Merk dat mijn hand trilt als ik de lippenstift nog een laatste keer bijwerk.

Heel voorzichtig de voordeur open op een kier. Het is stil in de straat. Kan nauwelijks slikken. Alle zintuigen op scherp. Een diep zucht, een stap naar buiten. Kom op, meid, je kan het. Heel zachtjes sluit ik de voordeur. Loop op mijn voorvoeten door de voortuin naar de straat. Niet de buren onnodig attenderen. Er brandt nog licht. Direct rechtsaf, de coniferen belemmeren nu hun mogelijk uitzicht. So far, so good. De hakken tikken nu hard op het trottoir. Is het te hard? Zet ik mijn voeten wel goed neer? Ik concentreer me op mijn houding, het bewegen. De straat uit, hoek om. De eerste spanning ebt weg. Wat gaaf is dit. De koelte van de nacht speelt met mijn genylonde benen. Het lopen op de pumps gaat goed. Niet te overdreven mijn armen draaien. Merk dat ik begin te ontspannen. Wauw, wat fantastisch. Ik stop even. Doe de sleutel in het handtasje. Stel je voor als ik 'm verlies ...

Verderop parkeert een auto. Ik steek de straat over om niet vlak langs de uitstappende bestuurder te hoeven lopen. Hij werpt een nietszeggende blik. Geen reactie. Mooi zo. De volgende straat in. Wat is dit fijn. De strakke jurkstof omspant fijn mijn dijbenen, als vanzelf pas ik mijn tred aan. Constateer tevreden mijn spiegelbeeld in de ruit van het bushokje. Zacht meedeinende borsten. Wat is het super. Schrik een hartverzakking als tien meter verder ineens een voordeur open zwaait, een vrouw afscheid nemend naar buiten stapt. Beide dames werpen een blik. Het lachen is niet om mij, maar blijkbaar vanwege het gezellige afscheid. Ze stapt op haar fiets, haalt me in, negeert me. Ik probeer mijn adem weer wat rustiger te krijgen. Shit, shit, een man loopt me tegemoet met een aangelijnde hond. Snel oversteken komt raar over. Ik haal diep adem. Wandel langs hem, blik omlaag, de hond snuffelt vluchtig, wordt weg getrokken, goedenavond mevrouw. Ik mompel iets terug. De afstand vergroot weer. Niks gebeurd, niks bijzonders. Voel opgelucht. Wandel verder. 

Kleine aarzeling. Wat zal ik doen? Linksaf zal het absoluut wat drukker zijn, een doorgaande weg. Rechtsaf ben ik snel weer thuis. Maar het is zo fantastisch, voel me zo geweldig. Linksaf dus. Direct een groepje druk pratende fietsers die me tegemoet komen. Ze zien me niet eens. Een aantal auto's die passeren. Een man en vrouw op de fiets. De man zoekt mijn blik. Ik glimlach hem toe. Niet te overmoedig worden. Is dit sowieso wel verstandig om hier te lopen? Een vrouw loopt me tegemoet. Merk dat mijn passen in hetzelfde ritme als de hare zijn. Onze ogen ontmoeten, wat denkt ze, wat ziet ze... Geen reactie. Het geeft vertrouwen. Wandel verder. Op de hoek pak ik mijn mobiel uit het tasje.. al een half uur onderweg. Tijd om terug te gaan. Stop handen in de brede steekzakken. Geniet van het buitenzijn, geniet van het vrouw zijn. Bewust van mijn metamorfose, dit wil ik eigenlijk zijn. Het is heerlijk. Achter me opgewonden stemmen, ik kijk om. Drie mannen heftig gesticulerend. Lopen sneller dan ik. Voel angst opkomen, shit shit ... probeer normaal te bewegen, concentreer me, ze halen me in. Kijken me aan, blijven met elkaar praten, de middelste knipoogt, ze lopen verder ....pppfff.... 

Op de straathoek haal ik alvast de sleutel uit mijn tasje. Rustig stap ik verder. Geniet nog even van het hakkengetik, de meebewegende lokken, bewust van mijn borsten, de koelte rond mijn benen, de strakke stof om mijn dijen. Voel me euforisch, voel me vrouw. Kon het maar vaker zo zijn, misschien altijd. Bijna thuis. Een auto draait de straat in, komt me achterop. De halogeen lampen zetten de straat in fel licht. De auto remt af. Draait het parkeervak vlak voor me in. Shit, shit, de paniek slaat om het hart. Herken de Volvo van de buren. Werktuigelijk blijf ik bewegen. Stijf van de adrenaline. Bas, de buurman, stapt uit. Werpt een snelle blik op me. Loopt me tegemoet ... o god, nee .... maar hij opent de kofferbak, pakt zijn sporttas. We zijn op dezelfde hoogte. Ik loop door, wil durf niet naar hem te kijken ... goedenavond, mevrouw ...... Hij laat me passeren. Ik loop door, laat het pad naar mijn huis links liggen. Hij is vlak achter me, op nog geen meter. Zijn stappen op het grindpad. Hoor hoe hij zijn voordeur open doet en sluit. Kijk snel om me heen. Niemand. De gordijnen bij de buren dicht. Snel trippel ik terug, de sleutel in mijn hand. Mijn hand trilt, krijg de deur niet direct open ... rustig nou, rustig nou ...Stap eindelijk naar binnen, sluit zachtjes de deur. Leun met mijn rug opgelucht tegen de muur. Ongelooflijk dit, wat ongelooflijk. Snel ontdoe ik me van de sjaal en mantel. Ruim het netjes op. Knip een schemerlamp aan. Plof op de bank. Netjes knieën tegen elkaar. Ik schud mijn hoofd. De spanning verdampt, merk dat ik veel spieren onwillekeurig had aangespannen. Het euforische gevoel zwiert weer alle lichaamscellen in. Een diepe zucht. Ineens tranen in mijn ogen. Diep in me borrelt plots heftige emotie. Sla mijn handen voor mijn gezicht. Heftige snikken, tranen tussen mijn vingers door.