Festival vibe
Geplaatst door: juju op 19-07-25
Verhaal over mijn eersten(enigste) ontmoeting als CD met een ander trav. zusje op een buitenlands festival: De bassen dreunden als een tweede hartslag door de lucht, echoënd tussen de bomen. Het dancefestival was een soort droomwereld — flitsende lichten, halfnaakte lichamen die bewogen als één ademende massa, en overal geur van zweet, opwinding en verlangen. Ik liep over het bospad richting de mainstage. Mijn rode hakken zakten een beetje in de aarde, maar ik voelde me fantastisch — mijn korte rokje liet een frisse bries toe tussen mijn benen, de blonde pruik kietelde zachtjes mijn schouders. Blikken volgden me. En ik genoot. Ik wás de blikvanger. Toen zag ik haar. Ze stond aan de rand van het pad, leunend tegen een boom, met een waaier in haar hand. Haar lange, donkerpaarse haar viel over haar schouders, en haar ogen waren scherp en ondeugend. Ze droeg een leren harness onder een doorschijnend topje, en haar glimlach was puur vuur. Ze keek recht naar me, en knikte langzaam — alsof ze me had verwacht. Ik liep recht op haar af. Mijn hart sloeg over, ik voelde me geprikkeld en betrapt tegelijkertijd. Zonder ik het goed besefte, hoorde ik mezelf zeggen: “Alleen als je mee danst.” Ze stak haar waaier weg en greep mijn hand. “Kom.” We dansten. Onder de bomen, onder de lichten, met de bas door onze lijven. Haar handen verkenden me met hongerige precisie. Mijn lichaam boog naar haar toe, gretig, open. Haar handen gleden langs mijn taille, mijn dijen, haar lippen raakten vluchtig mijn oor. Mijn lichaam trilde van de opwinding. We trokken ons langzaam terug van de drukte, de geluiden werden stilletjes gedempt. De lichten verdwenen, alleen maanlicht bleef over. Tegen een boom drukte ze me zachtjes. Haar handen gleden over mijn rug, onder mijn rokje. Ik voelde haar nagels, haar adem in mijn nek. “Zeg me wat je wilt,” fluisterde ze. Ik hapte naar adem. “Jou. Nu. Hier.” Ze lachte laag. “Brutaal. Dat vind ik geil.” maar ze gaf me exact wat ik wou…. Onze lichamen vonden elkaar instinctief, gretig. Haar hand gleed tussen mijn benen, terwijl ik de knoop van haar broek losmaakte, trillend van verlangen. We wisten wat we deden. Op dat moment perfect in balans. Alles aan haar — haar kracht, haar zachtheid — maakte me gek. We bewogen samen, heftig en zacht tegelijk. Onze lichamen vonden een ritme dat losstond van de muziek. Mijn rug schuurde tegen de bast van de boom, haar lippen vonden de mijne. Ruw, teder, hongerig. Alsof het bos speciaal voor ons ademde. En dan, alsof alles samenviel — het geluid, de hitte, haar in mij, ik tegen haar — bereikten we samen dat ene moment. Dat warme, brandende, heerlijke punt van geen controle meer. Een roep, een zucht, en dan stilte. Ik bleef tegen haar aangeleund, mijn benen zacht, mijn borst bonkend tegen de hare. Ze streelde mijn gezicht, lachte zacht. We keken elkaar aan. Geen maskers. Geen filters. Na een tijdje viel het ons op dat we toch niet zo ver van de bewoonde wereld waren als we dachten. Net achter ons bevond zich de materiaalzone. Ik kon nog net een glimp opvangen van een spiekend crewlid die zich snel uit de voeten maakte…. In alle andere omstandigheden zou me een gevoel van schaamte overvallen maar dit moment maakte me enkel geiler... we kusten intens en ik werd alvast weer getriggerd…. Net toen ik me helemaal klaar voelde om een passioneel vervolg te beleven met mijn vurige verovering nam ze me bij de hand, terug de menigte in. Ze toverde haar waaier weer tevoorschijn en waaide haar blos van haar gezicht. Haar waaier wappert ritmisch terwijl ze me nu en dan aankijkt, met een blik die iets tussen ondeugend en bezorgd zweeft. Plots stokken haar bewegingen. Haar hand knijpt net iets steviger in de mijne. Ik volg haar blik... daar staat ze. Een blonde vrouw, rond de 40, hotpants,, botjes en een opgeknopte Tshirt. Ze lijkt zelfverzekerd en kijkt direct onze richting uit.Het is duidelijk dat ze elkaar kennen… Haar blik veranderd direct als ze ons in de gaten heeft, haar ogen werden scherp als messen — ze flitsen van haar naar mij en terug, alsof ze een onzichtbare draad door ons weeft. Ze doet komt enkele stappen dichterbij en fluistert in mijn oor: "Jullie stralen. Maar dat is niet alleen zweet...
“Wat?” vroeg ik, speels.
Ze lachte zacht. “Niks. Jij hebt iets... Rood. Kort…. antwoordde ze in gebroken engels…. En ik wilde even zien of alles zo lekker beweegt als ik denk.” terwijl ze haar blik sugestief tussen men benen focuste.
1354 keer gelezen
Score: 8
(van aantal stemmen: 9)
Je moet eerst inloggen om te kunnen stemmen.
