“Jij… moet echt ophouden met me zo aan te kijken,” fluisterde ze met een glimlach die tegelijk ondeugend en uitdagend was.

Bboy leunde voorover, zijn lippen op een haar na van de hare. “En wat als ik dat niet wil?”

In plaats van te antwoorden, liet ze haar hand langs zijn borst zakken, traag, verkennend, tot ze de rand van zijn broek bereikte. Hij voelde hoe zijn adem zwaarder werd, maar liet haar de leiding nemen. Ze duwde hem zacht achterover op het bed, schoof over hem heen en boog zich voorover zodat haar haar als een sluier om hun gezichten hing.

De regen sloeg harder tegen het raam, maar in de kamer steeg de warmte. Haar vingers gleden over zijn huid, soms zacht, soms met net genoeg druk om hem te laten grommen van verlangen. Zijn handen vonden hun weg naar haar heupen, trokken haar dichterbij.

“Jij hebt me geleerd om te genieten,” zei ze hees, “nu laat ik je voelen wat dat echt betekent.”

Wat begon als een langzaam spel, werd een ritme dat steeds intenser werd, tot het bed zacht meebewoog met hun bewegingen. Buiten raasde de storm, binnen werd alles overstemd door hun ademhaling, hun gefluister, hun onuitgesproken beloftes.