De warme namiddagzon viel op Claire's gezicht toen ze over de houten planken van de pier in Biarritz wandelde, haar blonde lokken dansend in de zilte zeebries. De dunne witte zomerjurk die ze droeg, wapperde om haar ronde billen.

De lichte stof van dit korte jurkje voelde als een welkome verlichting na maanden van strakke designerkleding en studiolichten. Zelfs het dragen van een slipje was deze dag een no go. Een zoet geheimpje wat alleen zij bij zich droeg.

Het contrast kon niet groter zijn - hier was ze geen model dat poseerde voor camera's, maar gewoon Claire, genietend van de vrijheid op een zonnige namiddag terwijl ze uitkeek over de glinsterende Atlantische Oceaan. De pier strekte zich uit als een uitnodigende arm in het azuurblauwe water, omkaderd door de karakteristieke Baskische architectuur van de kuststad.

De dagjesmensen en toeristen hadden inmiddels de pier grotendeels verlaten. Hier en daar zag je nog wat verliefde paartjes die hand in hand rustig terugliepen.

Claire zelf had inmiddels de kop van de pier bereikt. Ze leunde tegen de reling, sloot haar ogen en genoot van dit moment.

"Excusez-moi, mademoiselle..."

Claire opende haar ogen en draaide zich om. Voor haar stond een man van rond de veertig met donkere krullen die dansten in de wind. Een warme glimlach deed zijn ogen oplichten. Hij hield een camera in zijn handen.

"Zou u misschien..." hij aarzelde, alsof hij zichzelf betrapte op zijn directheid. "Sorry, mijn naam is Julien, ik ben fotograaf en het licht nu, met u tegen die achtergrond... de manier waarop de zon door uw haar valt, hoe uw jurk beweegt in de wind... zou het veel gevraagd zijn als ik een foto mocht maken? U ziet er zo natuurlijk uit, zo anders dan..."

Hij stopte abrupt, alsof hij zich realiseerde wat hij bijna had gezegd.

Claire voelde een blos opkomen. Het was lang geleden dat iemand haar zo had aangekeken - Plotseling voelde ze kriebels in haar buik en tussen haar benen. Ze voelde het vocht aan de binnenkant van haar dijen.

De zon ging langzaam onder.

Claire en Julien waren nu alleen op de pier.

Haar hart begon sneller te kloppen.

Julien liep nu langzaam op haar af, een lichte kreun viel van haar lippen. Claire draaide zich om, haar blik op oneindig. Julien stond nu achter haar, ze voelde zijn stijve pik door haar dunne jurkje heen. Zachtjes beet ze op haar onderlip, haar ogen half gesloten. Julien drukte haar tegen de reling. Ze kon geen kant meer op. Gretige handen op haar heupen, haar billen beroerend.

Claire draaide haar hoofd om en fluisterde zachtjes in Julien's oor ...

"Prends Moi" (pak me)

Claire boog naar voren om haar billen bloot te geven. Julien knielde nu achter haar, spreidde haar billen en begon haar gretig te likken. Een mengsel van speeksel en geil liep langs haar benen.

"Prends Moi" zei ze nogmaals, dit keer luider. Julien richtte zich op. Claire graaide naar zijn pik. Zijn paal nu stevig omklemd met één hand bood ze haar kont aan. Teder bracht Julien de hand van Claire naast de andere hand die al op de reling rustte. Plagerig begon hij in haar kontje te prikken met zijn kloppende harde paal.

"Prends Moi!" kreunde Claire

Julien stootte nu door, de kletsende geluiden van Claire's billen maakte hem zo ongelofelijk geil. Hij kwam. Hard.

Hij spoot over het witte jurkje, in de haren van Claire, het sperma druipt van haar nek. Tongzoenen. Een laatste lik.